تبلیغات
مددکاری - مقابله با كودك آزاری
منوی كاربری

این وبلاگ را صفحه خانگی خود كن !    به مدیر وبلاگ ایمیل بزنید !    این وبلاگ را به لیست علاقه مندی های خود اضافه كنید !

پیغام مدیر : به شما كاربر گرامی سلام عرض می كنم . امیدوارم در این وبلاگ دقایقی خوبی را سپری كنید . برای آگاهی از امكانات این وبلاگ خواهشمندم كه تا آخر صفحه این وبلاگ را مشاهده نمایید .

نظرسنجی
آدرس های دیگر
صفحات وبلاگ
لینك به ما / لوگوی دوستان
لینك به ما


لوگوی دوستان

آمار وبلاگ
امروز :

بازدید های امروز :

بازدید های دیروز :

كل بازدیدها :

كل مطالب :

كل نظرات :

ایجاد صفحه : - ثانیه

چهارشنبه 22 شهریور 1385
مقابله با كودك آزاری

 

مقابله با كودك آزاری 

 

کودکان و رسانه ها - كودك آزاری از جرائم عمومی بوده و احتیاج به شكایت شاكی خصوصی ندارد؛ این در حالی است كه در قانون مذكور برای تعقیب این جرم عمومی و كشف جرم كه مقدمه تعقیب است، هیچ گونه چاره اندیشی و تدبیر كارسازی اتخاذ نشده است.

محمد مصطفایی_وكیل پایه یك دادگستری: كودكان و نوجوانان امروز یا بهتر بگوییم مردان و زنان فردای ایران كه باید این كشور را بسازند و آرزوهای دست نیافته نسل های گذشته را برآورده سازند، غنچه های تازه شكفته و سبزه های نورسی هستند كه سخت نیاز به حمایت و مراقبت ما دارند. آحاد مردم نه تنها در مقابل فرزندان خویش بلكه در مقابل فرزندان دیگران هم مسئولیت شرعی، اخلاقی، انسانی و ملی دارند و بیش از همه دولت مردان مكلف هستند تا شرایط زیست سالم و پرورش مادی و معنوی فرزندان ایران را تأمین

 

مقابله با كودك آزاری 

 

کودکان و رسانه ها - كودك آزاری از جرائم عمومی بوده و احتیاج به شكایت شاكی خصوصی ندارد؛ این در حالی است كه در قانون مذكور برای تعقیب این جرم عمومی و كشف جرم كه مقدمه تعقیب است، هیچ گونه چاره اندیشی و تدبیر كارسازی اتخاذ نشده است.

محمد مصطفایی_وكیل پایه یك دادگستری: كودكان و نوجوانان امروز یا بهتر بگوییم مردان و زنان فردای ایران كه باید این كشور را بسازند و آرزوهای دست نیافته نسل های گذشته را برآورده سازند، غنچه های تازه شكفته و سبزه های نورسی هستند كه سخت نیاز به حمایت و مراقبت ما دارند. آحاد مردم نه تنها در مقابل فرزندان خویش بلكه در مقابل فرزندان دیگران هم مسئولیت شرعی، اخلاقی، انسانی و ملی دارند و بیش از همه دولت مردان مكلف هستند تا شرایط زیست سالم و پرورش مادی و معنوی فرزندان ایران را تأمین نموده و امكانات را برای شكوفایی استعدادهای یكایك آنها را به كار گیرند.

متأسفانه یكی از عواملی كه كودكان جامعه ما را شدیداً تهدید می كند، فقدان وسایل و نهادهای حمایتی كافی است كه قادر باشند از این نهال های شكننده در برابر توفان خشونت دفاع كند. از مطالعه گزارش های مطبوعات می توان حدس زد كه میزان این گونه خشونت ها در جامعه ما رو به فزونی گذارده است.

خشونت علیه اطفال زنگ خطر را برای جامعه به صدا درآورده و اگر به موقع برای مقابله با خطر اقدام نشود، این نسل و نسل های آینده بهای غفلت ما را خواهند پرداخت. خشونت علیه اطفال جلوه های گوناگون دارد و نه تنها جسم آنها را می آزارد، بلكه و مهم تر اینكه روان آنها را بیمار و اخلاق آنها را تباه می سازد. طفلی كه مورد ضرب و شتم والدین آن هم به صورتی كاملاً غیر متعارف و غیرانسانی قرارمی گیرد، هرگاه جسم سالمی برای او باقی بماند، یقیناً روان سالمی نخواهد داشت. بسیاری از مجرمین امروز كسانی هستند كه دیروز مورد بی مهری و بی توجهی شدید والدین یا سرپرست خود قرار گرفته اند و خشونت عمیق و مستمری را كه در كودكی چشیده اند، امروز می خواهند به جامعه بچشانند.

به طور خلاصه مقابله با كودك آزاری، صیانت از بزرگترین سرمایه كشور یعنی نیروی انسانی محسوب می گردد و اقدامی است برای پیشگیری از جرم و تكوین شخصیت بزهكاران فردا. در این صورت هم از نظر تأمین خدمات اجتماعی و حمایتی و هم از نظر بسترسازی لازم حقوقی، دولت و ملت وظیفه سنگینی در این مورد دارند كه هیچ عذری برای انجام ندادن آن مسموع نخواهد بود. در موقعیت كنونی با یك حقیقت تلخ مواجه هستیم و آن حقیقت همانا نارسایی ضوابط حقوقی مربوطه از یك طرف و عدم اجرای كامل ضوابط هرچند نارسای موجود از طرف دیگر می باشد كه این امر بی تردید یكی از عوامل گسترش كودك آزاری و حتی به قتل رساندن كودكان به شمار می رود. به عنوان مثال در سال 1381 قانونگذار ما با شتابزدگی و شاید صرفاً برای عمل به برخی تعهدات بین المللی، قانون حمایت از كودكان و نوجوانان را در 9 ماده به تصویب رساند كه اكثریت قریب به اتفاق مقررات آن به تعیین مجازات برای مصادیقی از كودك آزاری اختصاص یافته است و قانونگذار با فراموش كردن قاعده عمومی بودن همه جرایم، بدون ضرورت خاصی در ماده پنج قانون مذكور اعلام داشته كه كودك آزاری از جرائم عمومی بوده و احتیاج به شكایت شاكی خصوصی ندارد؛ این در حالی است كه در قانون مذكور برای تعقیب این جرم عمومی و كشف جرم كه مقدمه تعقیب می باشد، هیچ گونه چاره اندیشی و تدبیر كارسازی اتخاذ نگردیده است. تنها در ماده شش این قانون مقرر شده كلیه افراد و مؤسسات و مراكزی كه به نحوی مسئولیت نگاهداری و سرپرستی كودكان را بر عهده دارند مكلفند به محض مشاهده موارد كودك آزاری مراتب را جهت پیگرد قانونی مرتكب و اتخاذ تصمیم مقتضی به مقامات صالح قضایی اعلام نمایند.

در قانون مدنی نیز خوشبختانه اصلاح مفیدی در ماده 1173 صورت گرفته و مطابق ماده اصلاحی مواردی كه به استناد آنها ممكن است حضانت طفل از والدین یا یكی از آنها سلب گردد با بیان برخی از نمونه های بارز كودك آزاری و بهره كشی از اطفال، بیش از گذشته به صورت شفاف مشخص شده اند، اما حتی این ماده نیز به رغم اصلاحات به عمل آمده كارآمد نیست چرا كه در جامعه ما ایجاد بستر حقوقی لازم از یك سو و وسایل اجتماعی كافی از سوی دیگر برای مبارزه با كودك آزاری، به اقدامات به مراتب بیشتری نیازمند است كه از جمله می توان به موارد زیر اشاره نمود.

نخست- تقویت سازمان ها و مؤسسات دولتی و انجمن ها و مؤسسات غیردولتی كه در زمینه مقابله با كودك آزاری اقدام می كنند و جلب مشاركت عموم مردم در این زمینه وظیفه ای است كه كمتر مورد توجه قرار گرفته، به ویژه آنكه حمایت مادی و معنوی از همه كودكانی كه در معرض خطر قرار دارند، به تنهایی از عهده دولت ساخته نیست.

دوم- مكلف ساختن عموم مردم و شهروندان (نه فقط اشخاصی كه مسئول نگهداری اطفال هستند) به اینكه در صورت مشاهده موارد كودك آزاری مراتب را فوراً به مقامات قضایی یا اداراتی مانند سازمان بهزیستی اطلاع دهند و مقدم بر آن انجام تبلیغات كافی و آگاهی بخش كه تمام شهروندان را از مسئولیتی كه در قبال كودكان دارند آگاه نمایند. امروزه در بسیاری از كشورهای جهان، چنانچه یكی از شهروندان اطلاعات مفیدی داشته باشد كه به وسیله آن اطلاعات بتوان موارد كودك آزاری را كشف و یا مرتكب را مجازات نمود و این اطلاعات را به مقامات صالحه گزارش ندهد، عمل وی جرم محسوب می شود كه حركت در این مسیر برای كشور ما هم كاملاً ضرورت دارد.

سوم- ضرورت پیش بینی امكانات قضایی اختصاصی و دادگاه های ویژه برای رسیدگی به پرونده های كودك آزاری كه همزمان با رسیدگی مقدماتی به جرم صلاحیت صدور دستورهای موقت و فوری برای حمایت از اطفال در معرض خطر را داشته باشند. توضیح اینكه اگر با اطاله دادرسی كنونی و به طور كلی حتی در وضع مطلوب فقط پس از طی فرآیند دست و پاگیر دادرسی و اثبات جرم بتوان از اطفال قربانی كودك آزاری حمایت كرد، دردی از اطفال مزبور دوا نمی شود. به همین دلیل دادسرا باید این اختیار را داشته باشد كه به محض وصول اطلاعات قابل اعتماد كه خشونت شدید اعمال شده بر طفل را نشان دهند، موقتاً تصمیمات لازم را برای جلوگیری از ادله خشونت اتخاذ نموده و در صورت اقتضا طفل را تا تعیین تكلیف پرونده به شخص یا مؤسسه ذی صلاحی جهت نگهداری بسپارد.

چهارم- ضرورت پیش بینی مجازات های متناسب كه متأسفانه به رغم تصویب قانون حمایت از كودكان و نوجوانان هنوز در این زمینه مشكل اساسی وجود دارد..

امیدواریم كه با مسئولیت شناسی بیشتر از بروز حوادث تلخی كه جان و سلامت جسمانی، روانی و اخلاقی اطفال را طعمه خویش می سازد، پیشگیری گردد كه یقیناً این مهم با مجازات تنها (آن هم مجازاتی كه فقط در متن قانون آمده باشد) میسر نمی شود

منبع :   http://www.hamshahri.net/News/?id=416
نوشته شده توسط محمد برخورداری ساعت 09:09 ق.ظ موضوع مطلب :‌ كودك آزاری ,

ویرایش شده در - و ساعت -

لینك ثابت | نظرات ()


This Template Designed By Theme.MihanBlog.Com And Davood Jafari