تبلیغات
مددکاری - باب گفتگو را باز كن، بچه!
منوی كاربری

این وبلاگ را صفحه خانگی خود كن !    به مدیر وبلاگ ایمیل بزنید !    این وبلاگ را به لیست علاقه مندی های خود اضافه كنید !

پیغام مدیر : به شما كاربر گرامی سلام عرض می كنم . امیدوارم در این وبلاگ دقایقی خوبی را سپری كنید . برای آگاهی از امكانات این وبلاگ خواهشمندم كه تا آخر صفحه این وبلاگ را مشاهده نمایید .

نظرسنجی
آدرس های دیگر
صفحات وبلاگ
لینك به ما / لوگوی دوستان
لینك به ما


لوگوی دوستان

آمار وبلاگ
امروز :

بازدید های امروز :

بازدید های دیروز :

كل بازدیدها :

كل مطالب :

كل نظرات :

ایجاد صفحه : - ثانیه

شنبه 29 اردیبهشت 1386
باب گفتگو را باز كن، بچه!

چگونه پدران و مادران می توانند شرایط گفتگو با فرزندان‌شان را مهیا كنند؟

باب گفتگو را باز كن، بچه!

 

نكته مهم در گفتگو با كودكان این است كه به هیچ عنوان به آنان پند و اندرز ندهید

دكتر فخری‌السادات خلیفه‌سلطانی

یكی از موضوعاتی كه پدران و مادران علاقه‌مندند درباره آن بیشتر بدانند،‌ شیوه‌های علمی فرزندپروری یا همان چیزی است كه به نام تربیت كردن فرزند می‌شناسیم. راستی، شما برای تربیت فرزندانتان از چه منابعی استفاده می‌كنید؟ كتاب، برنامه‌های كارشناسی رسانه‌ها یا...؟

برای یك گفتگوی سالم و سازنده با كودكان لا‌زم است به این نكات توجه كنید:

 

 

 

 

چگونه پدران و مادران می توانند شرایط گفتگو با فرزندان‌شان را مهیا كنند؟

 

باب گفتگو را باز كن، بچه!

 

نكته مهم در گفتگو با كودكان این است كه به هیچ عنوان به آنان پند و اندرز ندهید

دكتر فخری‌السادات خلیفه‌سلطانی

 

یكی از موضوعاتی كه پدران و مادران علاقه‌مندند درباره آن بیشتر بدانند،‌ شیوه‌های علمی فرزندپروری یا همان چیزی است كه به نام تربیت كردن فرزند می‌شناسیم. راستی، شما برای تربیت فرزندانتان از چه منابعی استفاده می‌كنید؟ كتاب، برنامه‌های كارشناسی رسانه‌ها یا...؟

 

برای یك گفتگوی سالم و سازنده با كودكان لا‌زم است به این نكات توجه كنید:

 

* برای گفتگو و درك احساسات و عواطف كودكان خود، ابتدا به حرف‌های آنان به دقت گوش كنید. به كودكان‌تان اجازه دهید احساسات خود را  بیان كنند.

 

نكته مهم در گفتگو با كودكان این است كه به هیچ عنوان به آنان پند و اندرز ندهید. كودكان از نصیحت خوششان نمی‌آید، بنابراین سعی كنید نوعی احساس همدلی با آنها داشته باشید.

 

* در برابر كودكان صریح و رك باشید. شاید شما نیز در بین اقوام خود مشاهده كرده‌اید كه دستورات پدران و مادران به كود‌ك‌شان كلی است. به طور مثال به فرزندان خود می‌گویند: <كار خوب بكن> یا <شلوغ نكن.> چنین راهنمایی‌های كلی برای افراد مختلف، معانی گوناگونی دارد. بنابراین بهتر است اگر رفتار به‌خصوصی را از كودك‌مان انتظار داریم، به طور مستقیم و صریح بیان كنیم. به طور مثال، با كودك‌مان به مطب پزشكی رفته‌ایم و برای اینكه بتوانیم یك دستور ویژه به وی بدهیم، بگوییم: <پسرم در مطب آهسته صحبت كن.>  یا هنگامی كه می‌خواهیم از خیابان رد شویم بگوییم <دخترم، دست مرا بگیر.>

 

در این شیوه‌ها، فرزندان دستورات را بهتر پذیرا هستند و آن را اجرا می‌كنند.

 

* به كودكان فرصت  انتخاب بدهید. در بسیاری از موارد، پدر و مادر می‌توانند به كودك‌شان انتخاب‌های محدودی بدهند تا تصمیم بگیرد و در نتیجه از آنها پیروی كند. ارایه فرصت‌های محدود آزادی در انتخاب، به كودك شما احساس قدرت و تسلط می‌دهد و باعث افزایش اعتماد به نفس او می‌شود. به طور مثال به او بگویید: <وقت خواب است، آیا قبل از خواب حمام می‌روی؟> یا هنگام پوشاندن لباس بگویید: <خودت لباست را انتخاب می‌كنی یا من این كار را بكنم؟>

 

 

 

قاطع باشید

 

برخی مواقع لازم است كه پدران و مادران در گفتار خود قاطعانه برخورد كنند. دستور قاطع ما به كودكان می‌آموزد كه باید رفتار ناخوشایند خود را كنار بگذارند و آن‌طور كه می‌خواهیم رفتار كنند. به‌طور مثال بگویید: <اسباب‌بازی برای پرت كردن نیست> البته هنگام گفتن این دستورات می‌توانید با تغییر صدا یا قیافه جدی در اصلاح رفتار كودك موفق‌تر باشید. این نكته را به ذهن بسپارید كه برخی مواقع قاطع نبودن پدران و مادران موجب می‌شود كه كودكان فكر كنند در انجام دادن یا ندادن كاری قدرت انتخاب دارند. به مثال‌هایی از این موضوع توجه كنید: <چرا اسباب‌بازی‌هایت را به اطراف پرت می‌كنی؟ چرا تكلیفت را انجام نمی‌دهی؟> یا <امیدوارم كه بتوانی كارهایت را خودت انجام دهی.> این دستورات هنگامی به كار می‌رود كه از كودك می‌خواهید كاری را انجام دهد اما انجام آن نیز ضرورتی ندارد. بنابراین پیشنهاد می‌كنیم در دستور دادن قاطع باشید.

 

 

 

دستورات مثبت بدهید

 

كودكان دستورات مثبت را بیشتر از دستورات منفی اجرا می‌كنند. به عبارتی <انجام بده> را از <انجام نده> بهتر می‌پذیرند. هنگامی كه به كودك‌تان می‌گویید <نكن> یا <بس كن>، شما به كودك‌تان می‌گویید چه كاری قابل قبول نیست، اما توضیح نمی‌دهید كه به جای آن چه كاری باید انجام دهد. بنابراین پیشنهاد می‌كنیم كه به‌طور مستقیم بگویید كه چه كاری انجام بدهند، نه اینكه چه كاری انجام ندهد.

 

این نكته را هم در گوشی بدانید كه پدران و مادران منفی دستور منفی و والدین مثبت دستور مثبت می‌دهند.

 

 

 

سرزنش رفتار، نه كودك

 

مطمئن باشید كه كودك‌تان بالاخره رفتار بد‌ هم خواهد داشت بنابراین هر چه‌قدر هم كه رفتار بدی از كودك سر زده باشد شما باید آن را سرزنش كنید نه خود كودك را. مثال واضح آن كه تقریبا همه ما با آن هنگام سرزنش كودك آشنا هستیم، عبارت <پسر بد> است در حالی كه ما می‌توانیم رفتار كودك را نقد كنیم و بگوییم: <دعوا ممنوع.>

 

 

 

جادوی لحن استفهامی

 

یكی از راه‌های موثری كه می‌توان هنگام خطای كودك بیان كرد، استفاده از لحن استفهامی یا سوالی است. به این مثال‌ها توجه كنید: <فكر نمی‌كنی الان شب است و نباید سر و صدا كرد؟> یا <فكر نمی‌كنی نباید به وسایل دیگران دست زد؟>

 

تاثیر لحن استفهامی در این است كه نخست كودك كمی فكر می‌كند و بعد فرصت جواب دارد و در نهایت از لجبازی كودك كاسته می‌شود.

 

 

 

كنترل احساسات

 

همه انسان‌ها در لحظاتی از زندگی عصبانی می‌شوند اما این عصبانیت در پدران و مادران باعث می‌شود كه فرزندان خود را تنبیه زبانی و بدنی كنند. بنابراین پیشنهاد می‌كنیم در این مواقع نفس عمیقی بكشید و تا عدد 10 بشمارید. این نكته را در ذهن‌تان مرور كنید كه هدف ما آموزش رفتار درست به كودكان است پس هنگامی كه عصبانی هستید آموزش موثر نخواهد بود. بنابراین به جای واكنش سریع و خشمگین در برابر بچه‌ها و گفتن این جمله كه <چه كار كردی؟> یك دقیقه صبر كنید و با حفظ خونسردی بپرسید <چه خبر است؟>

 

همیشه سعی كنید شما به دنیای كودك وارد شوید زیرا كودكان نمی‌توانند به دنیای بزرگ‌ترها وارد شوند. كودك در هر سنی خصوصیات آن سن را به خود می‌گیرد. توجه كنید كه یك بچه‌ سه ساله لجباز است و این ماهیت سنی اوست، یا یك بچه چهار ساله شیطان است و یا یك بچه شش ساله نمی‌تواند مانند بزرگ‌ترها مبادی آداب باشد. بنابراین كودك را به دلیل اینكه مانند شما رفتار نمی‌كند سرزنش نكنید. سن كودك را درك كنید و متناسب با خلق و خوی آن دوران با كودك رفتار كنید.

 

 

 

خلاصه اینكه

 

در تربیت فرزندان باید قاطع بود اما در عین حال بهترین شیوه، گفتگو با كودكان و نوجوانان است. سعی كنید شما كه والدین كودك هستید به دنیای او وارد شوید چون كودكان نمی‌توانند به دنیای بزرگ‌ترها وارد شوند. سعی كنید در تربیت فرزندان به ویژه درباره رفتار بد آنان، آن رفتار  را سرزنش و نكوهش كنید نه خود فرزند را. كودكان دستورات مثبت را بیشتر از دستورات منفی اجرا می‌كنند. بنابراین پیشنهاد می‌شود به كودكان به‌طور مستقیم بگویید كه چه كاری را انجام بدهند.

 

 

منبع : http://www.salamat.ir/index1.asp?t=15#2

 

نوشته شده توسط محمد برخورداری ساعت 10:05 ق.ظ موضوع مطلب :‌ خانواده ,

ویرایش شده در - و ساعت -

لینك ثابت | نظرات ()


This Template Designed By Theme.MihanBlog.Com And Davood Jafari